In de wetenschap bestaat het geloof dat de natuur inherent harmonieus is. Dit betekent in de praktijk dat er een geloof is dat er in de natuur geen tegenstellingen kunnen bestaan. Dus als twee natuurkundigen van mening verschillen over een hypothese analyseren zij hun inherente aannames en proberen die aannames te ontkrachten om het meningsverschil over de hypothese te kunnen overwinnen.

Organisaties zitten meestal vol met chronische conflicten tussen afdelingen en sleutel spelers. Conflicten manifesteren zich as verhitte debatten in verschillende vergaderingen. Als je kijkt naar de acties en besluiten van een afdeling lijken deze logisch vanuit het oogpunt van de afdeling. Echter, dezelfde acties en besluiten kunnen resulteren in een conflict met de doelstellingen van een andere afdeling. Hoewel de doelstellingen meestal goed zijn en breed geaccepteerd worden, zijn het nu juist de acties van individuen of individuele afdelingen die kunnen resulteren in een conflict (bijvoorbeeld teveel focus op de efficiency van medicatie distributie om de kosten te kunnen drukken kunnen resulteren in langere ligduur van een patiënt). Deze conflicten kunnen op dezelfde wijze behandeld worden als de wijze waarop de bovengenoemde natuurkundigen omgaan met conflicten. Het is absoluut mogelijk om het conflict weg te nemen door de inherente aannames waarmee de individuele afdelingen hun doelstellingen nastreven te analyseren. In alle gevallen kunnen er één of meer aannames gevonden worden die niet blijken te kloppen. Op deze wijze kunnen organisaties in harmonie worden gebracht met het doel van de organisatie.

Hoe eenvoudig bovenstaande principes lijken te zijn, zo moeilijk blijkt de toepassing ervan te zijn wanneer we moeten omgaan met menselijke belangen en interactie in een organisatie. Er is vaak een mentale blokkade om dit principe toe te passen. Proveran werkt om deze reden met een model waarin zeven lagen van weerstand overwonnen moeten worden om twee of meer afdelingen hetzelfde doel te doen nastreven.